On ne badine pas avec l´amour. Nahiz eta frantsesa ez jakin, Truffauten pelikulak ikusteak balio digu esannahia harrapatzeko. Maitasunarekin ez da jolasten. Zuzendariak oso garbi zeukan. Nosferatu zikloan ikusi ditudan lehenengo hiru pelikuletatik, bakoitzean emakumezko protagonista bere gizonezko parekoa hiltzen bukatzen da. Jules eta Jimetik, lehenengoa salbatzen da bakarrik. Besteak zulora. Odol beroena daukana Beltzez jantzitako eskonberria da, 5 tipokin akabatzen baita. Hau genio hau. Badirudi Tarantinoren pelikula bat dela.
Ez nintzen oroitzen haibeste gustatzen zitzaiola Truffauti Pasionaria den emakumezko pertsonaia. Bere lehenengo sei pelikuletatik hiruk ezaugarri hau daukate. Eta kontu honek ez dauka urteekin zerikusirik. Bere azken pelikulan ere, “Ondoko emakumea”, zerbait antzekoa gertatzen da. Maitasuna tragediaz bukatzen da. Gizonak ez dauka ihes egiteko biderik, behin maitasunean harrapatuta. Agian, xurrumurru zalea izan barik, erreparatu beharko genioke Truffauten bizitza pertsonalari leitmotiv hau hobeto ulertzeko.
Abantaila bat dago behintzat. Bukaerak ez gaitu estukabean harrapatzen. Ohitzeko kontua da. Asmatu beharra dago non eta nola hilko duen. Kluedon bezala.
Sin comentarios